Home

Paris, 24 Mei 1949

Ma chère Frida,

Soms ontmoet je iemand en weet je, nog voor je goed en wel een woord hebt gewisseld, dat één leven te kort is. Ik herinner me nog steeds hoe mijn hart een slag inhield toen ik je zag. Jouw intensiteit, jouw ogen, jouw kleur… Ma chérie, ik ben je nooit vergeten.

Ik schrijf je omdat ik vernomen heb dat je het bed moet houden. Omdat ik me goed kan voorstellen dat dat voor jou een kwelling is. Omdat ik het zelf nooit zou kunnen. Jij wel, je hebt een kracht vanbinnen die het kan dragen. Al weet ik niet hoe lang jouw lijf nog die kracht zal kunnen verdragen.

Ik schrijf je omdat ik hoop je nog een laatste keer te beroeren.

Link naar pdf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s