Home

bril

De bibliothecaresse had mooie donkere ogen achter een zwart brilmontuur. Als ik ’s woensdags mijn karrenvrachtje boeken kwam inwisselen, voelde ik mijn hart kloppen tot in mijn keel als zij achter het centraal gesitueerde bureau zat. Zo’n grijze, zware, ijzeren bureau, met een groene vloeipapieren onderlegger. Daar zat zij zelf te lezen of te schrijven, omringd door stempels en fichebakken. Zenuwachtig legde ik de uitgekozen boeken op haar bureau. Zij opende ze één voor één, nam het kaartje er uit en bestempelde het. Ik zocht haar ogen. Haar vingers waren slank, haar nagels kort en gelakt. Als er tussen mijn uitverkoren boeken iets zat wat ik zelf verdacht vond, begonnen mijn handpalmen al anticiperend te zweten. Ze negeerde me totaal. Het waren de laatste jaren 80 van de vorige eeuw.

Link naar pdf

De intro van deze column was inspiratie voor een 55-fiction die ik schreef voor de Radio 1-wedstrijd. Met als titel Jeugdsentiment uit de jaren 80 werd geselecteerd en voorgelezen. In totaal werden meer dan 4000 ultrakorte verhalen ingezonden.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s